Polityka i finanse

Wg encyklopedii termin ten używany jest na określenie działań mających na celu zmianę poglądów lub zachowań jednej lub większej liczby osób a w konsekwencji na zmianę osobowości ludzi poddanych temu działaniu. Dodajmy, że zmiany te bywają zwykle bardzo trwałe (na lata) i trudne do odwrócenia w przyszłości. Politycy, którzy świadomie stosują w celach propagandowych tą metodę – czyli wprowadzają w życie zasadę „dziel i rządź” – są niezwykle cyniczni i wyrządzają społeczeństwu ogromną krzywdę o trudnych do przewidzenia skutkach w przyszłości (n.p. wojna domowa). Niestety stara reguła, że kłamstwo lub choćby największa bzdura powtarzana (zasiana) w mediach wielokrotnie przez „znane osobistości”, przy każdej okazji, zaczyna kiełkować jako wątpliwość a następnie zaczyna funkcjonować jako potencjalna prawda u mniej odpornych psychicznie Obywateli. Przy tym nieracjonalna nienawiść emanująca z politycznych przeciwników żłobi głębokie bruzdy nienawiści – nie do zagojenia wśród ich zwolenników. Mechanizm jest prosty: im Lud bardziej Ciemny (prosty, nie wykształcony) tym bardziej podatny na te socjotechniczne sztuczki i prędzej „kupi” sprzedawany mu kit. Poza tym dużo łatwiej jest „sprzedawać kit” Ciemnemu Ludowi niż pracować merytorycznie w Sejmie. Niestety takich polityków, którzy nie kierują się racją stanu ale realizują swoje prywatne i partyjne cele wyznając zasadę „po nas choćby potop” chroni ta cudownie wymyślona demokracja, której fundamentem jest wyżej wymieniona zasada („dziel i rządź”). I tu koło się zamyka. Jedyne co możesz zrobić Ciemny Ludu to nie dać się otumanić i skłócić wewnętrznie bo niechcący prawdę powiedział jeden z wyżej wymienionych „polityków”, że „w jedności jest siła”

Czy stacje komercyjne zawsze płacą świadkom i ofiarom tragedii za ich udział w krwawych wiadomościach przeplatanych reklamami ? Czy wielkie koncerny stosując patenty przyrody do tworzenia nowych preparatów w produkcji leków i kosmetyków nie wykorzystują naszego wspólnego dziedzictwa? Czy biblioteki to wylęgarnie przestępców łamiących prawa autorskie za darmo czytających książki? Czy prace dyplomowe i doktorskie pisane w oparciu literaturę należy napiętnować (czy jest tak jak w znanym dowcipie, że „przepisanie jednego fragmentu publikacji to plagiat a wykorzystanie wielu utworów to bibliografia„)? No i uwaga na zdjęcia i filmy z urlopu bo przypadkowi aktorzy mogą zażądać od was tantiem. Czy wreszcie pożyczanie sobie książek, filmów, gier komputerowych to przestępstwo i kto będzie ścigał te dzieci? Te wątpliwości można by mnożyć. Nie dajmy się jednak zwariować przy tworzeniu prawa bo można wylać dziecko z kąpielą zatrzymując przy tym postęp technologiczny i rozwój kultury oraz monopolizując rynek (wielkie koncerny). Nie każdy przecież jest Einsteinem żeby wymyślać nowe teorie ale doskonalić istniejące rozwiązania może wielu. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że z dużym i bogatym w sądzie biedny nie wygra, co może napędzać bardzo dochodowy biznes. Wystarczy, że jakaś duża spółka celowo ułatwia, na przykład w sieci, dostęp do swoich mediów (artykułów, piosenek, filmów, patentów) a następnie ściga przy pomocy swoich prawników – frajerów, którzy dali się nabrać i ściągnęli utwór „przynętę”. Szary, biedny obywatel (lub właściciel małej firmy), zastraszony ogromnymi kosztami sprawy sądowej idzie na ugodę podpisując ją wraz z klauzulą tajności i wpłacając do kasy cwaniaków okrągłą sumkę. I tak interes się kręci, lepiej niż ze sprzedaży tych często wątpliwych dzieł autorskich. Czyż to nie proste ?

Tak słucham tej dyskusji o konieczności wydłużeniu wieku emerytalnego w Polsce i jak to politycy chcą nam (Ciemnemu Ludowi) zrobić dobrze, tak aby emerytury były nareszcie godziwe i każdy emeryt mógł powiedzieć jak w tej reklamie o kredytach hipotecznych: „biorę i nareszcie jestem szczęśliwy” (czyżby był z PP ?). Panowie posłowie i posłanki bądźcie wszyscy mężczyznami i powiedzcie ludowi prawdę – „Ludu za długo żyjesz nawet na tych dziadowskich emeryturach i jeżeli podniesiemy ci wiek emerytalny to tak długo nie pożyjesz na tych dziadowskich emeryturach, a co za tym idzie wypłacimy ci mniej tych dziadowskich emerytur”. Wysokość emerytur i tak dla większości Ludu się nie zmieni, co wydaje się oficjalnie potwierdzać wicepremier Pawlak. Chyba, że jakiś szczęściarz będzie pracował w sposób ciągły aż do emerytury (osobiście nie znam takiego przypadku a znajomych mam dużo). Czy w takim razie nie prościej byłoby wrócić do oficjalnej agitacji i jak za minionej komuny zaapelować: „poprzyj państwo czynem, umrzyj przed terminem, albo spieprzaj dziadu„. Z reformy najbardziej się zapewne uśmieli bezrobotni po 50-tce bo pamiętają jeszcze czasy PRL – no i ta zabawna wizja kalkulowania wyższych, godziwych emerytur. A tak na marginesie: „na dzieci i kościół to ja bym nie liczył”. Pozdrawiam i życzę politykom dalej tak dobrego samopoczucia oraz polecam lekturę wieszcza narodowego, której tytuł w dzisiejszych czasach nabiera nieco innej wymowy – bezrobotny (50+).

Co byśmy o posłach nie myśleli to musimy sobie uświadomić fakt, że Sejm jest zwierciadłem społeczeństwa. Wszystkie ekscesy, które tam obserwujemy, indolencja, chamstwo i prywata (partie zajmują się głównie sobą), wynikają w sposób statystyczny z cech naszego społeczeństwa – z nas samych. Rozkład procentowy tych postaw ludzkich pokrywa się z procentowym poparciem dla partii politycznych, które tak naprawdę odzwierciedlają w swoich zachowaniach nasz stosunek do świata. Nawet ci obywatele co nie głosują w wyborach, wyrażają tym samym brak dla siebie wzorca (poglądów, postaw) do identyfikacji na scenie politycznej (luka na kolejną partię ? – częściowo wypełniła ją Partia Palikota) lub zwykły tumiwisizm. Dlatego jeżeli mówimy o poprawie standardów politycznych to musimy zacząć od nas samych, od wychowania naszych dzieci. Nie jest to krótka piłka. Poprawę standardów w polityce wypracowuje się przez lata pracy nad standardami życia społecznego a my nie mamy tradycji na tym polu. I jeszcze jedno – nie wiem dlaczego, ale gdy słyszę z ust posłów słowo „Polacy” robi mi się niedobrze .